1
ช่วงล่างของลำตัวทำหน้าที่นำในการสวิงลง

นักกอล์ฟชั้นนำจะเริ่มการสวิงลงด้วยการเคลื่อนสะโพกไปทางตำแหน่งของลูก
ขณะที่สะโพกถูกดึงไปทางซ้ายเข่าขวาเริ่มสะบัดเข้าในไปยังตำแหน่งของเป้าจะช่วยเพิ่มพลังในการตี

ขณะที่หัวขอบไม้กระทบลูก สะโพกจะถูกดึงมาทางซ้าย จะช่วยให้การสวิงไม้ผ่านได้สะดวก ตีได้สุดมือและสุดกำลัง

2

เพื่อ ให้ตีได้ระยะขึ้น ขณะที่หน้าไม้เกือบจะกระทบลูก ควรจะมีความรู้สึกว่าเท้าขวามีแรงถีบเล็กน้อย ด้านในของเท้าขวาจะรู้สึกว่ามีแรงกด ส้นเท้าขวาจะเผยอจากพื้นเล็กน้อย หัวเข่าขวาจะทิ่มเข้าในไปตามทิศทางของลูก ช่วยให้การถ่ายน้ำหนักไปทางซ้ายได้ถูกต้อง และจะช่วยได้มากท่านต้องพยายามรักษาศอกขวาให้ชิดลำตัวจนกว่าไม้จะผ่านลูก
3

เพื่อ ตีลูกให้ได้แม่นยำและตรงไปยังเป้าต้องพยายามเหยียดแขนให้มากที่สุดหลังจาก ไม้กระทบลูก เพราะจะช่วยให้หัวไม้เลียดกับพื้นรีดลูกให้พุ่งได้ระยะ

4

หัว ไหล่ควรหมุนขึ้นและลงค่อนข้างเป็นแนวตั้ง และไหล่ขวาจะต้องผ่านใต้คางขณะที่ไม้กระทบลูก และต้องให้คางชี้ไปที่ลูกจนกระทั่งหัวไม้ผ่านลูก วิธีนี้จะช่วยให้ตัวนิ่งได้โดยไม่เซ

ที่มา http://www.skn.ac.th/skl/skn42/golf71/play.htm

การเล่นลูกสั้นข้างกรีน
โดย โปรอุ๋ย

วางหน้าเหล็กก่อนแล้วค่อยจับกริพ ลูกค่อนไปทางเท้าขวา
มือจับกริพอยู่หน้าลูก น้ำหนักตัวอยู่เท้าหน้า (เท้าซ้าย)
Point : ต้อง คำนึงถึงพื้นที่จากลูกไปหาหลุมมากน้อยแค่ไหน ถ้ามีพื้นที่ให้ลูกตก และวิ่งมากควรเล่นลูกพุ่ง แต่ถ้าพื้นที่ตกน้อย ควรเลือกเล่นลูกโด่งดีที่สุด

การเล่นลูกสั้นข้างกรีน
ด้วย เหล็กที่มีองศาหน้าไม้ต่ำ เช่น เวดจ์เบอร์ต่างๆ อาทิ 52 , 56 , 60 เป็นต้น ซึ่งการเล่นลูกข้างกรีนด้วยเหล็กองศาต่ำ และด้วยอิทธิพลของหน้าเหล็ก ( หน้าหงาย ) จะทำให้วิถีลูกที่เกิดขึ้นจะโด่งโปรอุ๋ยแนะนำการเล่นลูกสั้นข้างกรีนด้วย เวดจ์ ที่มีองศาต่ำ ( หน้าหงาย ) แต่จะเล่นลูกให้พุ่งต่ำ เริ่มต้นแอดเดรสเท้าไม่แยกกว้างมาก น้ำหนักตกค่อมมาทางเท้าซ้าย
โปรอุ๋ยแนะนำ
ให้วางหน้าเหล็กหลังลูกก่อน แล้วค่อยจับกริพ
ให้ตำแหน่งลูกค่อนไปทางขวา มือจับกริพอยู่หน้าลูก
จังหวะแบ็คสวิงหักข้อมือ ความรู้สึกอยู่ที่หัวเหล็ก
ตลอดการเล่นลำตัวไม่เคลื่อนที่ ดาวน์สวิงตีลูกให้ผ่าน
รักษาแกนให้คงที่โดยไม่รีบหันหน้าตามสักครู่
และรักษาหลังมือซ้ายชี้ไปที่เป้าหมาย

นัก กอล์ฟมือใหม่เกือบทุกคนคิดว่าตัวเองไม่เก่ง ไม่อยากเล่นให้ใครเห็น ไม่อยากเห็นใครมองในขณะที่กำลังเล่น (โดยเฉพาะตอนทีออฟ) และนักกอล์ฟมือใหม่ส่วนใหญ่มักจะไปออกรอบกับเพื่อนที่รู้ใจ แต่บางครั้งก็อยากจะไปออกรอบคนเดียว ด้วยเหตุผลหลายอย่าง เช่น เพื่อนไม่ว่าง อยากฝึกด้วยตัวเอง บางครั้งบางสนามเขาให้ออกคนเดียวกัน แต่บางครั้งในบางสนามเขาจะไม่ค่อยยอมให้ออกคนเดียว พยายามหาคนมาจอยหรือเอาเราไปจอยกับก๊วนคนอื่นที่มาคนเดียวหรือสองคน
เมื่อ เจอเหตุการณ์เช่นนี้นักกอล์ฟมือใหม่แบบเราก็ตกอยู่ในสถานการณ์ที่เริ่มลังเล เพราะใจหนึ่งก็อยากเล่นคนเดียว แต่อีกใจหนึ่งก็อยากจะลองเล่นกับคนอื่นดูบ้างว่าเป็นอย่างไร และประสบการณ์ครั้งแรกที่จอยก๊วนกับคนแปลกหน้าที่เพิ่งรู้จักกัน ผลการเล่นส่วนใหญ่ไม่ค่อยดี เพราะหลุมแรกๆที่ยังไม่สนิทคุ้นเคยกันนั้น นักกอล์ฟมือใหม่ยังรู้สึกเกร็งและอาย ยิ่งคนที่เราไปจอยด้วยเล่นดี ยิ่งทำให้เราตีไม่ได้เลย ได้ยินแต่เสียงพูดว่า “ไม่เป็นไรครับ ใจเย็นๆ” ไม่รู้ว่าปลอบใจหรือให้กำลังใจ แต่ลึกๆแล้วเราก็ยังรู้สึกเกร็งอยู่ดี กว่าจะปรับตัวได้ก็เล่นเกือบจะครบ 18 หลุมแล้ว สิ่งที่อยากจะแนะนำเพื่อนนักกอล์ฟมือใหม่คือ อย่าหลีกเลี่ยงการจอยก๊วนกับคนแปลกหน้า เพราะมีข้อดีหลายอย่าง เช่น
1.ได้ฝึกจิตใจ
การที่เราได้มีโอกาสออกรอบคนกับที่ไม่รู้จักกันมาก่อน ให้คิดว่า “ดีเหมือนกัน” จะได้ฝึกสมาธิ จะได้จริงจังกับการเล่น เพราะไม่ต้องไปพูดแซวเล่นเหมือนตอนที่ออกรอบกับเพื่อนๆ และถ้าเราสามารถควบคุมสมาธิของตัวเองได้เร็วและดีมากขึ้นเท่าไหร่ โอกาสที่เกมส์การเล่นของเราจะพัฒนาก็มีมากขึ้นเท่านั้น เพราะกีฬานี้พื้นฐานที่สำคัญไม่แพ้เรื่องฝีมือคือ “จิตใจ” นั่นเอง อย่าลืมว่าคนที่เราจะได้มีโอกาสจอยนั้นบางครั้งเขาก็เล่นดีกว่าเรา บางคนก็เล่นพอๆกับเรา บางคนอาจจะเล่นแย่กว่าเราก็ได้ ดังนั้น เราจะได้ฝึกจิตใจในหลายรูปแบบ
2.ได้รู้จักเพื่อนใหม่
ทุกครั้งที่เราได้จอยก๊วนกับคนอื่น สิ่งแรกที่เราได้แน่ๆคือได้รู้จักเพื่อนใหม่ เพราะโดยมารยาทแล้วเวลาเจอกันครั้งแรกทุกคนจะต้องแนะนำชื่อตัวเอง บางครั้งก็จำชื่อได้ [...]

นัก กอล์ฟมือใหม่อย่างเรามักจะเป็นโรคกลัวน้ำ เห็นน้ำตกน้ำ บางคน บางครั้งน้ำมีอยู่นิดเดียว (คู คลองเล็กๆ บ่อน้ำ) เพื่อนบางคนยังมองไม่เห็นเลยว่ามีน้ำ ก็ยังตีตกน้ำได้ พูดง่ายๆว่าจิตใจของเราไวต่อน้ำมาก พอเห็นน้ำขวางเป็นคลองใหญ่หรืออ่างน้ำใหญ่ จิตใจของเราก็ยิ่งคิดกว้างคิดไกลกว่าที่เป็นจริง (น่าจะนำไปเป็นผู้บริหารกำหนดวิสัยทัศน์ขององค์กรนะครับ) เช่น แคดดี้บอกว่าตีประมาณ 150 หลาก็ข้ามน้ำแล้ว แต่เรามักจะคิดว่ามันน่าจะกว้างไม่น้อยกว่า 200 หลาแน่ๆ
ยิ่งกว่านั้นคือ เมื่อคนที่ตีก่อนหน้าเราตีตกน้ำ ยิ่งทำให้หัวใจของเราถูกบีบมากยิ่งขึ้น เพราะคิดว่าขนาดเขาตีเก่งกว่าเรา เขายังตีตกน้ำเลย แล้วเราจะเหลืออะไร จิตใจยามนี้สับสนฟุ้งซ่าน รู้สึกกล้าๆกลัวๆยังไงก็ไม่รู้ หลุมไหนที่พอมีทางเลี่ยงน้ำอยู่บ้าง เราก็ยอมตีออกไปทางเลี่ยงเมือง ถึงแม้ระยะทางจะไกลก็ตาม เพราะกลัวน้ำมากกว่าระยะทางที่เพิ่มขึ้น
เพื่อให้นักกอล์ฟมือใหม่อย่างเรา ผ่านด่านของน้ำและสร้างความแข็งแกร่งของจิตใจเมื่อต้องตีข้ามน้ำ
จึงขอแนะนำเทคนิคการทำตัวและทำใจดังนี้
เปลี่ยนลูกเป็นลูกเก่าที่สุด ป้องกันความเสียดายในภายหลัง
ถ้าจะสังเกตดูให้ดีจะพบว่าเวลาเราใช้ลูกใหม่ไดรฟข้ามน้ำ เกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ลูกใหม่มักจะตกน้ำ ไม่ใช่น้ำอยากได้ลูกใหม่หรือใครสาปแช่งอะไรไว้หรอก แต่เป็นเพราะเรามีอาการเกร็งมากเกินไปนั่นเอง วิธีการหนึ่งที่จะช่วยลดอาการเกร็งลงได้คือการทำใจยอมรับความผิดหวังตั้งแต่ เริ่มต้น เมื่อเราทำใจยอมรับว่าลูกนี้มีสิทธิตกน้ำ ถ้าตกน้ำจริงเราก็รับได้ การทำใจแบบนี้จะช่วยให้เราลดอาการเกร็งลงไปได้บ้างนะครับ
คิดว่าตกน้ำก็ไม่เป็นไร ค่อยดร๊อบเอาก็ได้
เมื่อเราคิดว่าตกน้ำก็ไม่เป็นไร จะช่วยให้จิตใจเราสงบลงได้ เพราะเราจะไม่รู้สึกตื่นเต้นตกใจ เหมือนกับจิตใจที่คิดจะไดรฟให้ข้ามน้ำ คิดเสียว่าดีเหมือนกันถ้าตีตกน้ำ จะได้ตีอีกครั้งหนึ่ง ถือเป็นการซ้อมใหญ่ เพราะถ้าวันนี้เรายังไม่สามารถตีข้ามน้ำได้ พรุ่งนี้เราจะต้องตีได้ พรุ่งนี้ไม่ได้ วันข้างหน้าก็ต้องได้ และให้คิดว่าจุดดร๊อปน่าตีกว่าจุดทีออฟ ตกน้ำก็ไม่เป็นไร [...]

ถ้าถามความปรารถนาคนเล่นกอล์ฟแล้วละก็ หนึ่งในสิ่งที่ใฝ่ฝันของพวกเขานั้นก็คือ อยากตีไกล แต่ปัญหาก็คือ ยิ่งอยากเท่าไร ยิ่งทำได้ยากเท่านั้น เรื่องนี้เป็นปัญหาสุมอกจนทำให้ทีมหนังสือแมกาซีน “กอล์ฟเฟอร์ ออนไลน์” ได้ตัดสินใจนำเครื่อง Launch Monitor เข้ามาทดสอบอุปกรณ์ วัดและวิเคราะห์วงสะวิงมาถึง 3 ป แล้ว โดยมีการนำผลที่ได้มาวิเคราะห์วิจัย ทำสถิติ หาเหตุผลว่า ทั้งๆ ที่อุปกรณ์ก็ดี ความเร็วหัวไม้ก็ได้ แต่ทำมั้ย… ทำไม นักกอล์ฟยังตีไกลไม่ได้เสียที ที่แปลกไปกว่านั้น คือ ระยะที่ได้กลับสั้นไปกว่าที่ควรจะเป็นถึง 20 หลา !! และยังพบว่า เหตุที่ทำใหตีไม่ได้ระยะนั้น มีหลายสิ่งประกอบกัน ตั้งแต่ วงสะวิง การเลือกใช้อุปกรณ์ และความแข็งแรงของร่างกาย แม้จะรู้ต้นสายปลายเหตุแล้วก็ตาม แต่จะแก้ไขตรงไหน จุดไหนก่อนหลัง เรียงลำดับอย่างไรให้ถูกขึ้นตอน ก็กลายเป็นปัญหาที่ตามมาอีกขั้นหนึ่ง นี่เองจึงทำให้กอล์ฟเฟอร์ออนไลน์ ได้เชื้อเชิญ 2 ผู้รู้ ไนกี้กอล์ฟ (ไทยแลนด์) ผู้เชี่ยวชาญเรื่องอุปกรณ์ และ Dr.golf ผู้รู้เกี่ยวกับสรีรศาสตร์ จากโรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ [...]

ชอตแรกของวันหรือการตีทีชอตบนแท่นทีออฟหลุมแรกเป็นชอตยากชอตหนึ ่งของเกมกอล์ฟสำหรับมือวีกเอ็นกอล์ฟเฟอร์
ยิ่งมีก๊วนหลังมายืนต่อคิวรอ แล้วจ้องมองอยู่ด้วยยิ่งทำให้ชอตแรกของวันตียากยิ่งขึ้นไปอีก
ความกลัวว่าจะตีไม่ดี แล้วอายคนที่ ยืนดูทำให้เครียดเกร็งไปหมดทั้งกาย และใจ แล้วก็มักจะตีไม่ดีซะเป็นส่วนใหญ่
ทำอย่างไรจึงจะตีทีชอตออกไปดี ?
วีธีทำมีเป็นข้อๆ ดังนี้…
1) ต้องเข้าไดรวิ่งเรนจ์ก่อนออกรอบ การได้สะวิง 30-40 ชอต ก่อนออกรอบทำให้กล้ามเนื้อคลายตัว จับจังหวะของ การสะวิงในวันนั้นได้ และถ้า 4-5 ชอตสุดท้ายของการวอร์มอัพในไดรวิ่งเรนจ์เรา ตีด้วยไม้อันที่จะตีทีชอตบนแท่นทีออฟหลุมแรก จะยิ่งทำให้เราตีชอตแรกของวัน ด้วยความมั่นใจ
ด้วยเหตุนี้เองโปรในพีจีเอทัวร์ทุกคนจึงถือปฏิบัติเหมือนกันหมด คือ ไม้อันสุดท้าย ที่ตีในไดรวิ่งเรนจ์จะเป็นไม้อันเดียวกับ ที่จะใช้ตีจริงบนแท่นทีออฟหลุมแรก และชอตสุดท้ายที่ตีในไดรวิ่งเรนจ์จะต้องเป็นชอตที่เพอร์เฟ็กต์ เพื่อจะได้นำความรู้สึกที่ตีชอตนี้ไปตีบนเท่นทีออฟหลุมแรก
แต่ในกรณีคิดว่าไปถึงสนามไม่มีเวลา เข้าสนามซ้อม ครูกอล์ฟแนะว่า ตอนขับรถหรือนั่งรถไปสนามให้นึกถึงการเล่นครั้งสุดท้าย ว่าหลุมไหนที่เราตีทีชอตด้วยไม้ที่เราจะใช้ตีในวันนี้ได้ดีเยี่ ยม นึกได้แล้วก็ ย้อนภาพกลับไปกลับมาในหัว แล้วนำอารมณ์นี้ไปใช้
2) เลือกไม้อันที่มั่นใจที่สุด ตีดีที่สุด ซึ่งอาจจะไม่ใช่หัวไม้ 1 ก็ได้
อย่ารู้สึกเขินอายถ้าจะตีทีชอตหลุมพาร์ 4 หรือพาร์ 5 ด้วยหัวไม้ 5 หัวไม้ 3 หรือไม้ไฮบริด การตีทีชอตให้อยู่ใน แฟร์เวย์สำคัญกว่าตีไกล
3) คิดถึงกุญแจของวงสะวิง (swing thought) เพียงอย่างเดียว [...]