การสโตรกลูก หรือ การดูไลน์
การ พัตในระยะรัศมี 4-8 ฟุต เป็นระยะมีโอกาสทำพัตเดียวได้ไม่ยาก และการพัตในระยะนี้มีก็ผลต่อสกอร์ ความมั่นใจและกำลังใจของนักกอล์ฟในการเล่นกอล์ฟเป็นอย่างมาก ลองสังเกตุวันใดที่ท่านนักกอล์ฟสามารถพัตในรัศมีนี้ลงบ่อยๆเกมส์การเล่นและ สกอร์จะดีขึ้นอย่างมากๆ ท่านจะกลายเป็นนักกอล์ฟที่พัตได้ดีประจำก๊วนทันที และอาจทำให้เพื่อนร่วมก๊วนออกอาการเป๋ให้เห็น จึงอยากแนะนำให้ซ้อมพัตในช่วงระยะ 4-8 ฟุตให้มาก ถ้าสามารถไปทำการฝึกซ้อมพัตที่กรีนซ้อมพัตในสนามกอล์ฟจะยิ่งดีมาก เพราะนอกจากการฝึกในเรื่องของการสโตรกลูกแล้ว นักกอล์ฟยังสามารถซ้อมพัตในไลน์แบบต่างๆ ทั้ง ไลน์ซ้าย ขวา ขึ้น ลง ต่างๆ

การ ฝึกอ่านกรีนก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่สำคัญ นักกอล์ฟบางท่านวันไหนไปออกรอบสนามที่ไม่ได้เล่นประจำ ไปได้แคดดี้ถือถุงดูไลน์ไม่เป็นหรือไม่เก่ง โดยเฉพาะเวลาไปเล่นสนามภูเขา แคดดี้ดูไลน์ไม่เป็น เลยทำให้นักกอล์ฟแทบจะพัตไม่เป็นเอาเสียเลย เพราะดูไลน์และสโลปบนกรีนไม่ออก เนื่องจากเราเป็นนักกอล์ฟสมัครเล่นไม่มีแคดดี้ส่วนตัวเหมือนโปรในทัวร์ นักกอล์ฟทุกท่านควรฝึกอ่านไลน์ด้วยตัวเองให้ได้ ฝึกซ้อมทั้งการพัตและทักษะการดูไลน์ไปด้วย จินตนาการทางวิ่งของลูกกอล์ฟให้ได้ แรกๆอาจจะแค่เป็นการเดาผิดเดาถูก การฝึกพวกนี้ใช้เวลาสักช่วงหนึ่งนักกอล์ฟก็จะถนัดและชำนาญไปเอง การอ่านไลน์นั้นมีเทคนิคพื้นๆ หลายเทคนิคนักกอล์ฟสามารถหาตำรามาอ่าน,ปรึกษาโปร,หรือแม้กระทั่งถามจากแค ดดี้ที่มีประสบการณ์ได้

นอก จากการฝึกสโตรกพัตและฝึกฝนการดูไลน์แล้ว ในการออกรอบจริงเราลองสังเกตุตัวเองว่า การพัตที่ไม่ดี ไม่ลงหลุมในแต่ละครั้งนั้นเกิดจากสาเหตุอะไร เช่น
1. พัตไม่ตรงจากจุดที่เล็งไว้บ่อยๆ เช่นพัตให้ไลน์ปากหลุมซ้าย แต่กลับตบพัตเตอร์ลูกวิ่งพลาดไป อีก 1 หลุม [...]

Call hole คืออะไร?
นักกอล์ฟมือใหม่มักจะแปลกใจและไม่เข้าใจเมื่อไปออกรอบ พอไปถึงหลุมพาร์ 3 ขณะที่จะขึ้นไปบนกรีนเพื่อพัตต์เหมือนหลุมที่ผ่านมา แคดดี้ก็จะบอกว่า “คอลโฮลก่อนค่ะนาย” หรือก่อนที่จะตีหลุมพาร์ 3 และมีก๊วนหน้ากำลังตีลูกขึ้นกรีนอยู่ บางครั้งในบางสนามแคดดี้ก็จะถามว่า “คอลโฮลมั๊ยคะนาย”
นักกอล์ฟมือใหม่อย่างเราก็งงๆว่ามันคืออะไร บางคนก็ฟอร์มเยอะไม่รู้ก็ไม่ถาม แต่บางคนก็ถามกลับไปว่า “คืออะไรเหรอครับ” เพราะแคดดี้ส่วนใหญ่เข้าใจ(เอาเอง)ว่านายทุกคนจะรู้ความหมายของคำนี้อยู่ แล้ว
เพื่อให้นักกอล์ฟมือใหม่เข้าใจเกี่ยวกับการคอลโฮล (Call hole) จึงขออธิบายตามความเข้าใจดังนี้
- การคอลโฮล จะมีเฉพาะหลุมพาร์ 3 เท่านั้น
- การคอลโฮล ถือเป็นมารยาท แต่ในบางสนามถือเป็นกฎของสนาม
- การหยุดเล่นเพื่อให้ให้ก๊วนหลังที่ตามมา Call hole หมายถึง เมื่อทุกคนในก๊วนเราตีลูกขึ้นบนกรีนครบทุกคนแล้ว เราจะหยุดเล่นชั่วขณะเพื่อให้ก๊วนหลังตีลูกขึ้นมาก่อน และนักกอล์ฟควรจะไปยืนในจุดที่ปลอดภัยส่วนใหญ่จะยืนหลังกรีนหรือไม่ก็มุมใด มุมหนึ่งที่มีต้นไม้บัง
- ถ้าเราเป็นก๊วนที่กำลังจะตีลูก แต่มีก๊วนหน้ายังไม่ได้พัตต์(ยังไม่เอาธงออกจากหลุม) เราสามารถปักตีเพื่อเตรียมตีลูก ถือเป็นสัญลักษณ์ว่าก๊วนเราขอคอลโฮลก๊วนหน้า โดยมารยาทหรือกฎของสนามแล้ว ก๊วนหน้าเมื่อเห็นเราปักทีเพื่อเตรียมพร้อมที่จะตี เขาจะต้องหลบให้ และเนื่องจากยืนห่างกัน สัญลักษณ์ที่เรามักจะเห็นคือ นักกอล์ฟคนใดคนหนึ่งในก๊วนหน้าจะชูเหล็กหรือพัตเตอร์ขึ้นเหนือหัว เป็นสัญลักษณ์ว่าทุกคนอยู่ในจุดที่ปลอดภัยและให้ก๊วนเราตีขึ้นไปได้
หวังว่านักกอล์ฟมือใหม่คงจะเข้าใจและทำตัวได้ถูกต้องในเรื่อง Call hole นะครับ
เขียนโดย : ณรงค์วิทย์ แสนทอง http://www.newgolferthai.com

การตีแบบที่เรียกว่าลูกอยู่ต่ำกว่าเท้าหรือเท้าอยู่สูงกว่าลูกนั้น
ลักษณะการเดินทางตามธรรมชาตินั้นจะเลี้ยวจากซ้ายไปขวา
ซึ่งท่านนักกอล์ฟจำเป็นต้องเผื่อทิศทางไปด้านซ้ายของเป้าหมายให้มากขึ้นกว่าเดิม
การยืนและการเลือกเหล็ก
เมื่อลูกกอล์ฟอยู่ในตำแหน่งต่ำกว่าเท้า การยืนจึงจำเป็นต้องก้มตัวมากกว่าเดิม
ซึ่งส่งผลให้ไม่สามารถสวิงได้อย่างเต็มที่ ดึงนั้นจึงควรเลือกเหล็กให้ยาวขึ้นอีกหนึ่งเบอร์
เพื่อชดเชยระยะที่สูญเสียไปและยังช่วยให้ท่านนักกอล์ฟไม่ต้องก้มตัวให้มากนักอีกด้วย
ตำแหน่งของลูกควรอยู่ห่างจากบริเวณส้นเท้าซ้ายประมาณ 2 ถึง 3 ลูกกอล์ฟ
ส่วนเรื่องของการยืนนั้นให้ทำตามปกติ
แต่น้ำหนักจะไปอยู่ที่ปลายเท้ามากขึ้นเนื่องจากความลาดเอียงของพื้นที่นั้นเอง
และควรย่อเข่ามากขึ้นอีกเล็กน้อย อย่าลืมหนีบเข้าหากันด้วย
เพื่อเป็นการป้องกันไม่ให้ศีรษะโล้ไปด้านหน้า ซึ่งจะทำให้เสียสมดุล
ส่วนเรื่องของการสวิงนั้นขอให้เป็นไปตามปกติ
อย่าเฆี่ยนหรือเข่นโดยไม่มีความจำเป็น เพราะอย่าลืมว่าเราเผื่อเหล็กให้ยาวขึ้นแล้ว
และขอให้สวิงประมาณ 3 ใน 4 ของวงสวิงปกติเพื่อช่วยเพิ่ม ความแม่นยำในการเข้าหาลูกมากขึ้น
และยังช่วยให้วงสวิงเป็นไปอย่างราบเรียบนุ่มนวลอีกด้วย
ขอขอบคุณนิตยสาร Swing

เดฟ เพลซ์ ครูกอล์ฟลูกสั้นหมายเลข 1 ของโลกบอกว่ามีการบันทึกสถิติการพัตที่ต้องพัตเผื่อไลน์ของนักกอล์ฟสมัคร เล่น ผลปรากฏว่าในจำนวน 100 เปอร์เซ็นต์ที่พัตไม่ลงหลุม ลูกหลุดไลน์บนคือเผื่อไลน์มากเกินไปแค่ 15 เปอร์เซ็นต์ อีก 85 เปอร์เซ็นต์ที่เหลือหลุดไลน์ล่างคือให้ไลน์น้อยเกินไป เดฟบอกว่านักกอล์ฟสมัครเล่น ทั้งโลกทราบมานานแล้วว่าส่วนใหญ่มักจะพัตหลุดไลน์ล่าง แต่จนถึงวันนี้จำนวนเปอร์เซ็นต์พัตหลุดไลน์ล่างก็ยังมากเหมือนเดิม ทำอย่างไรนักกอล์ฟสมัครเล่นจึงจะกล้าเผื่อไลน์ให้มากขึ้น เพื่อจะได้พัตลงมากขึ้น? เดฟแนะนำดังนี้ครับ
ออกรอบครั้งต่อไปขอให้จดบันทึกไว้ในสกอร์คาร์ดทุกครั้งที่เล่นจบในแต่ละหลุมว่าเวลาท่านพัตไม่ลงหลุม ลูกหลุดไลน์ล่างหรือไลน์บน พัตทุกครั้ง จดทุกครั้ง โดยใช้อักษร A แทนหลุดไลน์บน อักษร B แทนหลุดไลน์ล่าง
เมื่อเล่นจบ 18 หลุมเอาสกอร์คาร์ด มานับจำนวน A กับ B ว่าตัวไหนมากกว่ากัน จะพบว่า B มากกว่า A หลายเท่าตัว แปลว่าเราเผื่อไลน์น้อย เกือบทุกครั้ง ออกรอบครั้งต่อไปเวลาอ่านไลน์ให้เผื่อเพิ่มจากที่คิดจะเผื่ออีก 10 เปอร์เซ็นต์ เช่น อ่านไลน์แล้วคิดว่ามีไลน์ขวา 1 หลุม เวลาวางหน้าพัตเตอร์ที่หลังลูกให้เพิ่มอีก 10 เปอร์เซ็นต์เป็นเผื่อไลน์ 1 [...]

ผมมีเพื่อนร่วมก๊วนคนหนึ่งเรียนจบทางด้านวิศวกรรมศาสตร์ เขาเป็นคนกะระยะจากลูกถึงธงได้แม่นยำมากบ่อยครั้งเขากะได้แม่นแบบเป๊ะๆ ถ้าผิดพลาดก็ผิดบวก-ลบไม่เกิน 2 หลาเวลากะระยะภายในรัศมีไม่เกิน 100 หลา ทุกครั้งที่ตีชอตขึ้นกรีนระยะไม่เกิน 100 หลาการกะระยะจากลูกถึงธงมีความสำคัญมาก โดยเฉพาะนักกอล์ฟที่เล่นลูกสั้นแม่นยำ ยิ่งต้องการทราบระยะจากลูกถึงธงที่แน่นอน เพราะถ้าตีแม่นแต่ กะระยะไม่แม่น ผิดไปสองสามหลานั่นหมายความว่าลูกจะออน ห่างธงเพิ่มขึ้น 6 ถึง 9 ฟุต โอกาสทำพัตเดียวก็น้อยลง ด้วยเหตุนี้เอง เดฟ เพลซ์ ครูลูกสั้นหมายเลข 1 ของโลกจึงบอกว่าการกะระยะภายในรัศมี 100 หลาเป็นเรื่องสำคัญสำหรับการลดสกอร์ เดฟได้แสดงผลการวิจัยของสถาบันสอนลูกสั้นของเขาว่า จากการให้นักกอล์ฟกลุ่มตัวอย่างกะระยะจากลูกถึงธงหลายๆ ระยะภายในรัศมี 100 หลา ปรากฏว่ามีนักกอล์ฟเพียง 1 ใน 3 ของทั้งหมดเท่านั้นที่กะระยะได้ “ใกล้เคียง”
“ใกล้เคียง” แปลว่าผิดจากระยะจริงบวก-ลบไม่เกิน 3 หลา ในขณะที่เกิน 20 เปอร์เซ็นต์เป็นของกลุ่มตัวอย่างกะระยะผิดพลาดตั้ง 33% ของระยะจากลูกถึงธง เช่นระยะจริงจากลูกถึงธง 60 หลา นักกอล์ฟกลุ่มนี้มองแล้วบอกว่าระยะ 35 หลาบ้าง 84 [...]

เรื่องที่จะเขียนต่อไปนี้ผมเขียนด้วยความบริสุทธิ์ใจ ไม่มีเจตนาดูแคลนฝีมือเพศหญิงแต่ประการใด เรื่องมีอยู่ว่ามีนักกอล์ฟชายจำนวนมากเหลือเกินที่เวลาจะพัตต้องถามไลน์แค ดดี้ ทั้งๆ ที่ตัวเองก็ดูไลน์เป็น แล้วพอแคดดี้บอกว่ามีขวาใน ปรากฏว่าพัตออกไปลูกหลุดขวา ก็หันไปบ่นหรือต่อว่า แคดดี้ว่า “มีไลน์ซ้าย ทำไมเธอบอกว่าไลน์ขวา” ทำให้อารมณ์ ขุ่นมัวทั้งนายทั้งแคดดี้ บอกตามตรงว่าผมไม่เคยใช้บริการปรึกษาไลน์บนกรีนจากแคดดี้ ที่ไม่ถามเพราะรู้อยู่เต็มอกว่าแคดดี้แกเป็นผู้หญิง ไม่มีทักษะกีฬาเพราะแกไม่ใช่คนเล่นกีฬา จึงไม่สนใจเกมกอล์ฟ ผู้หญิงที่ไม่สนใจกีฬาและไม่เล่นกอล์ฟเราจะไปพึ่งเธอได้อย่างไร ถามว่าดูไลน์เป็นไหม ถ้าเธอเป็นคนกล้าและฉลาดก็จะตอบว่า “หนูดูไลน์ไม่เป็นค่ะ” แต่ถ้าเธอกลัวว่าถ้าตอบว่าดูไลน์ไม่เป็นจะทำให้นายผิดหวังหรือเธอทำหน้า ที่แคดดี้ไม่ครบถ้วน เธอจะตอบว่า “พอเป็นค่ะ” อันนี้วันนั้นท่านจะได้พัตด้วยความตื่นเต้นทุกหลุม เพราะเธอจะบอกไลน์ผิดบ้างถูกบ้างแล้วแต่ว่าท่านตีออนถูกไลน์ที่เธอเตรียมจะ บอกรึเปล่า ! บางทีเธอเตรียมใจไว้แล้วว่าหลุมนี้จะบอกว่ามีซ้ายใน แต่ท่านดันตีออนทางฝั่งที่มีไลน์ขวาสองหลุม แบบนี้ถือว่าท่านตีออนผิดด้าน ! เวลาผมออกรอบสิ่งเดียวที่ผมขอจากแคดดี้ก็คืออยู่ใกล้ผมทันทีที่ผมเดิน ถึงลูก ผมอาจจะถามไลน์บ้างในบางหลุมเพื่อทดสอบความรู้แคดดี้ว่าเธอสนใจเรื่องไลน์ บ้างรึเปล่า ผมขอแนะนำให้ท่านพึ่งตัวเองเวลาเล่นกอล์ฟ คิดเอง วางแผนเอง ตัดสินใจเอง อ่านไลน์เอง จะทำให้กอล์ฟสนุกมากขึ้น ท้าทายยิ่งขึ้น ถ้าเล่นกอล์ฟแล้วไม่ทำอะไรด้วยตัวเองเลย ให้แคดดี้ตั้งทีให้ คิดให้ วางลูกตั้งไลน์ เรามีหน้าที่เหวี่ยงไม้ตีลูกกอล์ฟอย่างเดียว ผมว่าตีปิงปองอยู่ที่บ้านดีกว่า บางท่านบอกว่าการอ่านไลน์บนกรีนเป็นงานที่ยากมาก ขอบอกว่าหัดตีกอล์ฟแบบเต็มวงสะวิงยากกว่า 20 เท่าเป็นอย่างน้อย [...]