คอลัมน์ กอล์ฟทิปส์
โดย พิษณุ นิลกลัด
ใครๆ ก็อยากตีหัวไม้ 1 ได้ระยะและแม่นแฟร์เวย์
แต่จะมีสักกี่คนที่ตีหัวไม้ 1 ได้ดั่งใจทุกครั้ง
บางทีออกรอบวันเดียว 18 หลุม ตีไดรเวอร์ 14 หลุม ปรากฏว่าบางหลุมตีโดนหลังลูก บางหลุมตีงัดลูกโด่ง
ทำยังไงจึงจะทราบว่าชอตที่เราตีออกไปโดนดีหรือไม่ดี เพราะบ่อยครั้งเราจับความรู้สึกไม่ได้ว่าเราพลาดตรงไหน
ต่อไปนี้เป็นวิธีตรวจความผิดพลาดการตีหัวไม้ 1 ด้วยตัวของเราเองของครูฝรั่ง
ครู กอล์ฟบอกว่าให้ไปซ้อมไดรฟ์ที่สนามที่เป็นพื้นหญ้าจริง เช่นที่สนามซ้อมของสนามอัลไพน์ ไทย คันทรี คลับ อมตะ สปริง สยาม คันทรี คลับ เขาเขียว และ ฯลฯ
เริ่มต้นด้วยการปักทีตั้งลูกเพื่อตีไดรเวอร์ 4 ลูกเป็นแถวหน้ากระดาน แต่ละลูกห่างกัน 5 นิ้ว
หลังจากนั้นก็เริ่มต้นตีทีละลูก เริ่มจากลูกที่ใกล้ตัวเราที่สุดไปหาลูกไกลที่สุดทุกลูกตั้งใจตีสุดฝีมือเหมือนเวลาออกรอบจริง
เมื่อตีครบ 4 ลูกแล้วให้ตรวจดูทีที่ตั้งลูกทั้ง 4 อันว่าแต่ละอันอยู่ในสภาพใด
1) ถ้าทีหลุดออกจากพื้น แปลว่าท่านดาวน์สะวิงในลักษณะชันลงมา ผลก็คือถ้าลูกไม่โด่งเสียระยะก็ตีหลังลูก
2) ถ้าทียังปักอยู่ที่เดิมแต่เอนไปทางเป้าหมาย แปลว่าท่านตีโดนค่อนข้างท็อป หรือโดนครึ่งบนของลูก ผลก็คือลูกจะพุ่งต่ำหรือไม่ก็วิ่งไล่ตั๊กแตน
3) ถ้าทียังปักอยู่ที่เดิมและอยู่ในสภาพเดิม แปลว่าท่านนำหน้าไม้เข้าปะทะลูกได้สมบูรณ์แบบ หัวไม้เดินทางขนานกับพื้นและเรียดพื้นเข้าปะทะลูก
ขอให้ซ้อมไดรฟ์หัว ไม้ 1 ชุดละ [...]

คอลัมน์ กอล์ฟทิปส์
โดย พิษณุ นิลกลัด

ช่วงนี้เป็นช่วงหน้าฝน ใครเล่นกอล์ฟเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา ถ้าเล่นจบ 18 หลุมโดยไม่เจอฝนเลย ถือว่าโชคดีมาก
ฝนเมืองไทย นอกจากทำให้เล่นกอล์ฟไม่สนุกแล้ว ยังทำให้นักกอล์ฟขัดเคืองใจกับเจ้าของสนาม หรือผู้บริหารสนามกอล์ฟด้วย
เคืองเพราะเดี๋ยวนี้สนามกอล์ฟบ้านเราหลายแห่งประกาศกติกาว่าสนามจะไม่รับผิดชอบในกรณีฝนตกหนักจนเล่นไม่จบ 18 หลุม
คือ เล่นได้แค่ไหนก็แค่นั้น ตีตั๋วเต็มราคา 18 หลุม แต่เล่นไปได้ 3 หลุมฝนตกฟ้าคะนองเล่นต่อไม่ได้ถือว่าเป็นคราวเคราะห์ หรือชาติก่อนทำบาปไว้เยอะ ไม่มีเรนเช็ก (rain check) คือได้สิทธิ์กลับมาเล่นใหม่โดยไม่ต้องตีตั๋ว ซึ่งเป็นกติกาสากล
สนามกอล์ฟที่ไม่มีกติกาเรนเช็ก ผมถือว่าเจ้าของสนามทำธุรกิจแบบขาดเมตตา ไม่มีวัฒนธรรม และไร้มารยาท
เมื่อ สองอาทิตย์ก่อน ผมไปเล่นที่สนามกอล์ฟชานกรุงเทพฯ เห็นตัวหนังสือภาษาอังกฤษและภาษาไทยตัวใหญ่ติดอยู่ด้านหลังเคาน์เตอร์ขายกรี นฟีแล้วรู้สึกอับอายในความเป็นคนไทยเป็นอย่างยิ่ง
ตัวหนังสือบอกว่า “ไม่มีเรนเช็กในทุกกรณี”
แปลว่า ไม่ว่าคุณจะเล่นได้แค่หลุมเดียว 3 หลุม หรือ 9 หลุม ถ้าฝนตกเล่นต่อไม่ได้
คุณไม่มีสิทธิ์กลับมาเล่นในวันถัดไปได้ 9 หลุม หรือเล่นใหม่หมดทั้ง 18 หลุม
ซึ่งเป็นกติกาที่นานาอารยประเทศเขาถือปฏิบัติ
ผม ไม่ทราบว่า เวลาเจ้าของสนามเห็นป้ายประกาศอันนี้เขารู้สึกอย่างไร แต่สำหรับผมก็อย่างที่เรียนน่ะครับว่าอับอาย คนต่างชาติอ่านป้ายประกาศ เขาจะดูถูกคนไทยขนาดไหน
กติกาเรนเช็กที่เป็นสากลเขามักกำหนดว่า ถ้าเล่นยังไม่ครบ 3 หลุมให้กลับมาเล่นใหม่ทั้ง [...]

คอลัมน์ ขึ้นแท่นปักที
โดย พิษณุ นิลกลัด

ผม มีเพื่อนชาวจีนคนหนึ่งชื่อติง เป็นเจ้าของสถานีโทรทัศน์แบบเคเบิลทีวีอยู่ที่กวางเจา มีอยู่ช่องหนึ่งเป็นช่องกอล์ฟล้วนๆ ตลอด 24 ชั่วโมง แบบกอล์ฟ แชนเนลของอเมริกา
ติงเป็นนักการตลาด รวมทั้งเป็นเจ้าของบริษัทโฆษณาใหญ่ที่สุดของจีนภาคใต้ เมื่อทำสถานีกอล์ฟล้วนๆ ต้องทำให้ดี ไม่ยอมให้เสียคุณภาพของบริษัทและตัวเอง
พอ คิดว่าจะเป็นสถานีกอล์ฟ เขาสั่งให้ลูกทีมทุกคนหัดเล่นกอล์ฟ ตัวเองเลิกเที่ยวดึกดื่มดึก เพราะต้องตื่นเช้ามาหัดตีกอล์ฟกับโปรที่เขาจ้างให้เลิกสอนตามสนามไดรฟ์แล้ว มาสอนให้เขาคนเดียว
เพราะเป็นคนเอาจริงเอาจังและมีโปรส่วนตัวทั้งเวลาอยู่ในไดรวิ่งเรนจ์และเวลาออกรอบ ติงจึงหัดกอล์ฟเป็นเร็วมาก
ครูสอนไม่ครบเดือนก็ออกรอบได้6 เดือนแรกที่ออกรอบ ติงตีกอล์ฟทั้งสิ้น 160 สนาม
เขาเล่นอย่างน้อยสัปดาห์ละ 5 วัน บางวันเล่น 2 สนาม 36 หลุม !
วัน ที่ผมออกรอบกับเขาเมื่อปี 2006 ซึ่งเป็นปีแรกที่เขาเล่นกอล์ฟ สกอร์ 18 หลุมของเขาเฉลี่ยอยู่ระหว่าง 86 ถึง 90 ถือเป็นสกอร์ที่ดีมากสำหรับคนเล่นกอล์ฟยังไม่ครบ 1 ปี
ติงชอบกอล์ฟ ถึงขนาดจัดงานวันเกิดครบรอบอายุ 54 ปี ให้เพื่อนร่วมก๊วนกอล์ฟคนหนึ่ง ที่สนามกอล์ฟมิชชั่น ฮิลล์ เสิ่นเจิ้น เชิญแขก 54 [...]

คอลัมน์ กอล์ฟทิปส์
โดย พิษณุ นิลกลัด

หลุม พาร์ 4 ที่ระยะไม่ไกลแฟร์เวย์มักจะแคบ หรือถ้าไม่แคบก็มีอุปสรรคดักตรงแลนดิ้งแอเรีย- ซึ่งหมายถึงบริเวณที่เป็น “จุดตก” ของการตีทีชอต
ด้วยเหตุนี้เอง เวลาตีทีชอตหลุมพาร์ 4 สั้น เราจะรู้สึกถูกกดดันกลัวจะตีไม่อยู่ในแฟร์เวย์ ทำให้โอกาสตีชอต 2 แบบหวังเบอร์ดี้หรือหวังพาร์ลดน้อยลง เพราะไม่ได้ตีจากไลสวยๆ
ใครที่เคยเล่นที่สนามนวธานีจะเข้าใจความรู้สึกนี้เวลาตีทีชอตหลุม 5 พาร์ 4 ระยะ 296 หลา
ถามว่าจะทำอย่างไรที่ช่วยให้เราตีหัวไม้ 1 แม่นแฟร์เวย์ในหลุมที่แฟร์เวย์แคบมาก ?
คำตอบก็คือ จับกริปให้สั้นลง (choke down) 1 นิ้วครึ่ง รับรองว่าตีแม่นแฟร์เวย์แน่นอน
เหตุผล สนับสนุนมีอยู่ว่า เวลาท่านตีด้วยการจับกริปแบบปกติ คือจับถึงปลายกริป วงสะวิงของท่านจะใหญ่ ซึ่งช่วยให้เร่งความเร็วของหัวไม้ได้เต็มที่ ผลก็คือตีได้ไกลเพราะความไกลของลูกผูกติดอยู่กับความเร็วของหัวไม้ (clubhead speed) ที่พุ่งเข้าปะทะลูก
เร็วมากตีไกล เร็วน้อยตีสั้น
แต่ความกว้างของวงสะวิงทำให้ท่านควบคุมการนำหน้าไม้ให้เข้าปะทะลูกอย่างแม่นยำทำได้ยากขึ้น

คอลัมน์ ขึ้นแท่นปักที
โดย พิษณุ นิลกลัด

คนมีอาชีพเป็นคอลัมนิสต์มีความคับแค้นที่เหมือนๆ กันอยู่ 2 อย่าง
1)เจ้าหน้าที่พิสูจน์อักษรทำงานไม่ละเอียดถี่ถ้วน คนพิมพ์ต้นฉบับพิมพ์ผิดก็ไม่ตรวจแก้ไขให้ถูกต้อง
สมัย อยู่สยามรัฐรายวัน คุณอัศศิริ ธรรมโชติ (สมัยยังไม่ได้ซีไรต์และยังไม่ได้เป็นศิลปินแห่งชาติ) เขียนบทความทางการเมืองอย่างประณีตบรรจงและแหลมคม แล้วจบบทความอย่างเฉียบขาดตามสไตล์นักเขียนสยามรัฐยุคนั้นว่า
ครับ มันควรจะเป็นอย่างนั้น
ยุคโน้น เขานิยมขึ้นต้นประโยคด้วยคำว่า ครับ
ปรากฏ ว่าเช้าวันรุ่งขึ้น หนังสือพิมพ์วางแผง คุณอัศศิริเปิดอ่านคอลัมน์ของตัวเองแล้วเข่าอ่อน เพราะคนทั้งประเทศอ่านบทความแล้วจะไม่เข้าใจเลยว่าคนเขียนต้องการบอกอะไร เพราะบรรทัดสุดท้ายเขียนว่า
ด่วย มันควรจะเป็นอย่างนั้น
ใครไม่เป็นนักเขียนจะไม่มีวันเข้าใจว่าเจอเรื่องแบบนี้มันช้ำใจขนาดไหน
2)เจ้าหน้าที่พิสูจน์อักษรแก้ไขข้อเขียนของนักเขียนโดยพลการและไม่มีความรู้ในเรื่องที่แก้ไข
อัน นี้ผมเจอบ่อย เจอทีไรใจห่อเหี่ยวทุกครั้ง จะเอะอะอาละวาดก็เกินเลยพื้นนิสัย ได้แต่เขียนจดหมายน้อยไปบอกด้วยความสุภาพว่า ถ้าจะแก้กรุณาโทรศัพท์มาถามก่อน
เรื่องพนักงานพิสูจน์อักษรแก้ถูกให้ เป็นผิดนี่ อาจารย์ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช เคยเขียนจดหมายสั้นๆ ต่อว่าคนของสยามรัฐรายวันที่แก้บทความของท่านว่า “ความปรารถนาดีของคุณทำให้ผมเดือดร้อน”
คนสยามรัฐรุ่นก่อนผมเล่าให้ ฟังว่า พนักงานคนที่ถูกอาจารย์คึกฤทธิ์เขียนจดหมายตำหนิโชคดีมากที่อาจารย์เขียน อย่างมีเมตตา ถ้าอาจารย์โมโหมากท่านจะเขียนด้วยภาษาที่ “เข้มข้น” จนกลายเป็นตำนานเล่าขานกันในหมู่ศิษย์เก่าสยามรัฐเวลาคุยความหลังประเภทฮาๆ ในวงสุรา
ผมเขียนเรื่องนี้เพราะล่าสุดผมเจอะ “ความปรารถนาดีของคุณทำให้ผมเดือดร้อน” อีกแล้ว
เรื่อง มีอยู่ว่าเมื่อสองเดือนก่อน เลขาฯบอกว่านักข่าวท่านหนึ่งจะทำหนังสือฉบับพิเศษที่เกี่ยวกับสนามกอล์ฟและ ธุรกิจที่เกี่ยวพันกับกอล์ฟ จึงอยากสัมภาษณ์ผม
ผมขอให้ส่งคำถามมา จะเขียนตอบส่งไปให้ครบถ้วน ถ้าทางกองบรรณาธิการจะตัดทอนหรือแก้ไขขอให้แจ้งผมก่อน
ช่วงห้าหกปีที่ผ่านมาเวลามีคนมาขอสัมภาษณ์ ผมชอบให้ส่งคำถามมาแล้วเขียนตอบส่งไปให้มากกว่าเขามานั่งสัมภาษณ์แล้วกลับไปเขียนเอง
วิธีนี้สะดวกกับทุกฝ่าย ใช้เวลาไม่มาก
ที่สำคัญที่สุดความหมายของคำตอบไม่ผิด
ผม เคยมีประสบการณ์แย่ๆ หลายครั้งเกี่ยวกับการให้สัมภาษณ์สื่อสิ่งพิมพ์ เราพูดอย่างหนึ่ง [...]

คอลัมน์ กอล์ฟทิปส์
โดย พิษณุ นิลกลัด

เมื่อ 8 ปีที่แล้ว พรรคพวกชวนให้ไปคุยเรื่องกอล์ฟ…
เขา กำลังจะสร้างไดรวิ่งเรนจ์ในกรุงเทพฯด้วยความตั้งใจให้เป็นสนามซ้อมกอล์ฟที่ ดีที่สุดของกรุงเทพมหานคร เลยเรียกผมไปถามว่า ในฐานะคนเล่นกอล์ฟอยากได้อะไร ในไดรวิ่งเรนจ์บ้าง
ผมก็ตอบไปอย่างที่ ผมอยากได้ว่า นอกจากลูกกอล์ฟต้องคุณภาพดี ปีละ 365 วันแล้ว ไดรวิ่งเรนจ์ในฝันของผมต้องมีกรีนซ้อมพัตที่มีความเร็วความเรียบเหมือนกรี นจริงในสนามกอล์ฟ บนกรีนซ้อมพัตต้องมีทุกไล คือมีทั้งขึ้นเนินลงเนินและ มีขนาดกว้างใหญ่พอที่จะซ้อมพัตระยะไกล 60-70 ฟุตได้พร้อมๆ กันหลายคน หลุมบนกรีนถ้ามีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางเล็กกว่าหลุมจริงสัก 30 ถึง 50 เปอร์เซ็นต์สักสี่ห้าหลุมแบบ กรีนซ้อมพัตของโรงเรียนบุทช์ ฮาร์มอน ก็ยิ่งดี การได้ซ้อมพัตลงหลุมที่เล็กกว่าหลุมจริงจะช่วยให้เราพัตง่ายขึ้นเวลาออกรอบ เพราะจะรู้สึกว่าหลุมในสนามใหญ่เบ้อเริ่มเทิ่ม
สนามซ้อมในบ้านเรามี น้อยสนามที่ให้ความสำคัญกับกรีนซ้อมพัต ส่วนใหญ่มักเกิดจากเจ้าของมีความรอบรู้เรื่องกอล์ฟค่อนข้างจำกัด หรือไม่มีพื้นที่เพียงพอ หรือเสียดายเงินค่าก่อสร้างและเสียดายเงินค่าบำรุงรักษาให้คุณภาพของกรีนดี เยี่ยม ปีละ 365 วัน
เรื่องเสียดายเงินค่าก่อสร้างและค่าบำรุงรักษา กรีน ผมเคยบอกเจ้าของสนามซ้อมมาตลอดว่าสามารถเรียกเก็บค่าบำรุงได้ จะเก็บ 50 บาท หรือ 75 บาทต่อการซ้อมหนึ่งครั้ง ผมยินดีจ่ายด้วยความเต็มใจ ถ้าได้ซ้อมพัตบนกรีนคุณภาพดี
นอกจากกรีนซ้อมพัตแล้ว กรีนซ้อมชิปซ้อมพิทช์และซ้อม ระเบิดทรายข้างกรีนก็ต้องมี [...]

คอลัมน์ กอล์ฟทิปส์
โดย พิษณุ นิลกลัด

ผมเคยมีประสบการณ์สอนกอล์ฟใน “สถานที่แปลกๆ” หลายครั้ง…
เคยสอนในห้องน้ำโรงแรมเพราะยืนปัสสาวะติดกับนักกอล์ฟที่กำลังมีปัญหา เขาหันมาเจอผมเข้าเลยฉี่ไปถามปัญหาเรื่องวงสะวิงไปด้วย
เคยสอนบนเครื่องบิน คนถามเป็นสจ๊วต
หลัง จากบริการอาหารกลางวันจนผมอิ่มและอารมณ์กำลังเบิกบาน เขาก็มาคุกเข่าข้างเก้าอี้ที่ผมนั่ง ขออนุญาตด้วยความสุภาพว่ามีปัญหาเรื่องวงสะวิง ถามได้มั้ย เลยได้คุยกันยาว
สอน กอล์ฟทางโทรศัพท์ก็เคยครับ เพื่อนรุ่นพี่เป็น นักเทนนิสฝีมือดีมาก ช่วงที่ผมยังมีเวลาเล่นเทนนิสผมเข้าชมรมวันเสาร์ลาดพร้าว 101 ซึ่งมีสมาชิกตั้งเกือบ 30 คน จับคู่สู้กันทุกเช้าวันเสาร์
ผมเห็นวง สะวิงเทนนิสของเขาสวยเลยแนะนำว่าน่าจะเล่นกอล์ฟด้วย ตีเทนนิสฝีมือและวงสะวิงเหมือนเดินออกมาจากตำราแบบนี้หัดกอล์ฟ เป็นเร็วแน่นอน
ร่วมๆ สองปีให้หลังเขาก็เล่นกอล์ฟ และเล่นแบบตั้งใจเล่นให้เก่งเหมือนเล่นเทนนิส วันหนึ่งผมได้รับโทรศัพท์จากเขา ประโยคแรกที่เขาพูดกับผม คือ “พี่กำลังตีกอล์ฟอยู่ที่สนามหัวหิน ไลหน้าต่ำหลังสูงนี่ตอนยืนแอดเดรสลูกอยู่ทางเท้าซ้ายหรือเท้าขวา”
อีกครั้งหนึ่งเจอคำถามแบบคนถามต้องการ “หลักสูตรเร่งรัด”
เรื่องมีอยู่ว่าผมไปออกรอบที่สนามราชพฤกษ์แล้วไปเจอะพี่ที่ผมเคารพรักตอนที่เราขับรถกอล์ฟสวนทางกัน
เขาถามผมว่า 9 หลุมที่ผ่านมาตีหัวไม้ 1 ไม่ได้เลย เข้าป่าขวาตลอด ขอวิชาแบบแก้เร็วๆ สำหรับวันนี้จะทำยังไง
ผมไม่มีโอกาสได้เห็นวงสะวิงของพี่เขาเลยไม่ทราบว่ามันผิดตรงไหน จึงบอกตามสูตรของครูกอล์ฟฝรั่งดังนี้ครับ…
ครูกอล์ฟบอกว่าวันไหนตีหัวไม้ 1 ไม่อยู่ในแฟร์เวย์ วันนั้นท่านจะมีปัญหาตามมามากมาย
ที่สำคัญเวลายืนแอดเดรสเตรียมตีทีชอตหลุมพาร์ 4 และพาร์ 5 ท่านจะเครียดที่สุด
เครียดเพราะหมดความมั่นใจทั้งในหัวไม้ 1 ที่ถืออยู่ในมือ และหมดความมั่นใจในตัวเอง
วิธีแก้ไขชนิดได้ผลทันทีมี 2 แบบ