คอลัมน์ ขึ้นแท่นปักที

โดย พิษณุ นิลกลัด

หลัง จากลงแข่งขันแอลพีจีเอ ทัวร์มา 65 รายการเริ่มแข่ง ตั้งแต่อายุเพียง 13 ปี ใช้เวลา 7 ปี ในที่สุด มิเชล วี ก็ได้แชมป์แอลพีจีเอ ทัวร์ แชมป์แรกในชีวิต ที่รายการ ลอเรน่า โอชัว อินวิเทชั่นนอล

ถ้าดูที่ จำนวนปีที่แข่งขัน 7 ปี นับว่าใช้เวลามากพอสมควรกว่า ที่มิเชลจะได้แชมป์ แต่ถ้าดูที่อายุตัวคนเล่นถือว่ามิเชลได้แชมป์เร็ว เพราะเธอเพิ่งอายุครบ 20 ปีเมื่อวันที่ 11 ตุลาคมที่ผ่านมา อายุเท่ากับ ไทเกอร์ วูดส์ ตอนที่ได้แชมป์พีจีเอ ทัวร์รายการแรก ในรายการลาสเวกัส อินวิเทชั่นนอล 1996

สำ หรับมิเชลสิ่งสำคัญของการได้แชมป์ครั้งแรกในชีวิต คือการได้ความมั่นใจกลับคืนมา ต่างจากนักกอล์ฟอาชีพคนอื่น ๆ ที่การได้แชมป์ครั้งแรกหมายถึงการได้สปอนเซอร์ ได้ชื่อเสียงเงินทอง

เพราะ เพียงปีแรกที่เทิร์นโปรมิเชลทำเงินได้กว่า 20 ล้านดอลลาร์ หรือ 680 ล้านบาท ทั้ง ๆ ที่ยังไม่ได้แชมป์สักรายการ เธอมีรายได้หลักจากสปอนเซอร์ 3 รายใหญ่ คือ ไนกี้, โอเมก้า และโซนี่

มิเชลเทิร์นโปรเมื่อปี 2005 อายุ 16 ปี เป็นข่าวใหญ่ที่ได้รับความสนใจเป็นอย่างมาก เกจิกอล์ฟหลายคนทำนายว่ามิเชลจะได้แชมป์หลายรายการ เป็นไทเกอร์ วูดส์ ของแอลพีจีเอ ทัวร์ เวลามิเชลลงแข่งมีแฟน ๆ เดินตามดูเป็นจำนวนมาก สร้างกระแส Michelle Wie fever เป็นที่หมั่นไส้มากบ้างน้อยบ้างของนักกอล์ฟร่วมทัวร์

แต่ 1 ปีผ่านไปมิเชลยังไม่ได้แชมป์ ไม่ผ่านการตัดตัวใน

การแข่งขันกับนักกอล์ฟชาย ประกอบกับอาการบาดเจ็บ

ที่ ข้อมือซึ่งเกิดจากวิ่งหกล้มเมื่อ 2 ปีก่อน ทำให้ผลงานการแข่งขันไม่ดี กระแสความฮอตของมิเชลเริ่มลดลง และเริ่มถูกวิจารณ์ว่าที่ไม่ ประสบความสำเร็จนั้นเพราะเทิร์นโปรเร็วเกินไปควรจะสร้างนิสัยได้แชมป์สมัคร เล่นเยอะ ๆ จนเป็นเรื่องปกติแบบไทเกอร์แล้วค่อยเทิร์นโปร

มิเชล ร้องไห้ด้วยความดีใจตอนได้แชมป์แอลพีจีเอ เธอบอกว่า ไม่คิดว่าตัวเองจะร้องไห้ รู้สึกภูมิใจที่ไม่ย่อท้อแม้จะใช้เวลานานเหลือเกิน โดยแชมป์ล่าสุดที่มิเชลได้ก็คือ แชมป์รายการ US. Women”s Amateur Public Links ปี 2003

มิเชลเขียนข้อความผ่านทวิตเตอร์ว่า wowwwww…never thought this would feel THIS great ! “ว้าว…ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะรู้สึกดี

อย่างนี้ !”

ถามมิเชลว่าก่อนที่จะถึงวันนี้ เคยคิดบ้างหรือเปล่าว่าชีวิตนี้คงไม่ได้แชมป์รายการอาชีพ

มิ เชลตอบว่า เคยคิดโดยเฉพาะอย่างยิ่งช่วงที่บาดเจ็บเพราะรู้เลยว่าร่างกายมนุษย์มีขีด จำกัด ไม่ว่าจะพยายามเพียงไหนก็ตาม แต่ช่วงเวลาที่ตกต่ำในชีวิตก็ทำให้เธอเข้มแข็งขึ้น

สำหรับเป้าหมาย ในอนาคตที่มิเชลตั้งไว้มีหลายอย่าง มิเชลบอกว่าอยากได้แชมป์อีกหลาย ๆ รายการ อยากได้แชมป์รายการเมเจอร์ ได้เป็น Player of the year แต่เป้าหมายในอนาคตที่สำคัญที่สุด มิเชลบอกว่า คือการมีความสุข พอใจในสิ่งที่ตัวเองมีได้อยู่กับครอบครัว เพื่อนฝูง และได้ใช้ชีวิตเหมือนเด็กมหาวิทยาลัยทั่วไป

http://www.prachachat.net/view_news.php?newsid=02spo01231152&sectionid=0219&day=2009-11-23